Een zuiver gitaarsignaal opsplitsen: eén route voor live afluisteren, de andere voor de droge basisopname
Een gitaar opnemen is één ding, maar een gitaar opnemen én tegelijkertijd optreden is een heel andere uitdaging.
Je wilt in de studio of op het podium geen compromissen sluiten. Aan de ene kant wil je een zuiver, onbewerkt signaal op tape hebben voor de eindmix, en aan de andere kant wil je in je oor of through de speakers een krachtig, gitaar-versterkt geluid horen. Dat klinkt als twee verschillende werelden, maar met de juiste aanpak kun je ze perfect naast elkaar laten bestaan. Dit is de kunst van het splitsen van je gitaarsignaal.
Waarom zou je je signaal überhaupt opsplitsen?
Stel je voor: je speelt een perfecte take in. Je bent blij met je gitaargeluid. Maar drie dagen later hoor je de opname en denk je: "Had die versterker maar iets meer crunch gekund," of "Die delay had wat langer mogen zijn." Als je je gitaar direct met effecten opneemt, zit je vast aan die keuze.
Je moet opnieuw spelen. Dat is frustrerend en haalt de inspiratie eruit.
Door je signaal te splitsen, leg je een veiligheidsnetje aan. Je neemt een 'droog' signaal op (een DI-signaal).
Dit is de kale, pure gitaartoon. Tegelijkertijd kun je via een andere route naar een versterker luisteren, of in je hoofdtelefoon een virtuele versterker horen. Dit geeft je de ultieme vrijheid van re-amping.
Je kunt later in de mix de klank volledig hersmeden, zonder dat je opnieuw hoeft te gitaar te spelen.
Ideaal voor zowel de serieuze studio-nerd als de live-gitarist die zekerheid wil.
De methoden: Van klassieke analoge bak tot digitale flexibiliteit
Er zijn een paar manieren om dit voor elkaar te krijgen. De meest betrouwbare en klassieke manier is het gebruik van een DI-box (Direct Injection box). Een DI-box is een klein kastje dat je tussen je gitaar en je audio-interface of mengtafel zet.
De magie zit 'm in de 'Thru' (through) poort. Je gitaar gaat in de DI-box, de Thru gaat naar je versterker (of een oefenboxje), en de XLR-uitgang gaat naar je audio-interface voor de opname.
Je hebt actieve en passieve DI-boxen. Voor een elektrische gitaar is een actieve DI-box vaak de beste keuze.
Hij heeft een 9V batterij of phantom power nodig, maar hij bufferd het signaal sterk. Dit voorkomt signaalverlies bij lange kabels en reduceert brom (hum). Een goed merk als Behringer heeft al een degelijke actieve DI voor zo'n €30 tot €50.
Ga je voor topkwaliteit met ultra-stille preamps, dan zit je al snel aan een Radial ProDI of JDI (rond de €100 - €200).
Een andere optie, specifiek voor de digitale studio, is softwarematige routing. Sommige audio-interfaces (zoals die van Universal Audio, RME of Focusrite) hebben een 'Loopback' functie of een DSP-mixer. Hiermee kun je digitale signalen intern doorsluizen. Je kunt je gitaar op kanaal 1 opnemen, en tegelijkertijd een kopie van dat signaal doorschuiven naar een kanaal in je DAW waar een gitaarversterker-plugin op staat.
Zo hoor je de versterker in je DAW, maar neem je het droge signaal op. Dit werkt perfect, maar vereist wel een interface die dit ondersteunt.
De praktijk: Live monitoring met effecten
Hoe hoor je nu iets leuks terwijl je die kale gitaar opneemt? Je wilt geen saai, droog geluid in je oren tijdens het spelen.
Je wilt de power horen! De beste manier hiervoor is het gebruik van de "software monitoring" functie in je DAW (zoals Logic, Cubase of Ableton).
Zo werkt het: Je gitaar gaat via de DI-box naar Input 1 van je audio-interface. In je DAW maak je twee sporen aan. 1. Spoor A: Input 1.
Veelgestelde vragen over gitaar-splitsing
Dit spoor zet je op 'Record'. Hierop wordt het droge signaal opgenomen. Zet de volumefader op 0 en zet monitoren uit (Output) om latency te voorkomen. 2. Spoor B: Ook Input 1.
Zet hier géén record aan. Zet hier wel een plugin op: een gitaarversterker-simulator (zoals de Neural DSP plugins, of de ingebouwde Amp Designer in Logic).
Zet de monitoren aan. Je audio-interface stuurt het signaal naar beide sporen tegelijk.
Op spoor B hoor je de versterker, op spoor A wordt de pure klank opgeslagen. Dit voelt precies hetzelfde als spelen met een versterker, maar je hebt de veiligheid van de droge opname. Als je live bent en geen computer wilt gebruiken, sluit je de Thru van de DI-box aan op je versterker en ga je op het podium staan. Simpeler kan niet.
Waarom zou ik een droog signaal opnemen?
Het geeft je de vrijheid om achteraf de klank, versterker of effecten te wijzigen zonder opnieuw in te spelen.
Hoe splits ik mijn gitaarsignaal?
Gebruik een DI-box met een 'thru'-uitgang of een speciale signaalsplitter voor instrumenten. De gitaar gaat in de DI, de Thru naar de versterker, de XLR naar de interface. Kan ik live met effecten horen terwijl ik droog opneem?
Ja, door in je DAW een effectplugin op je monitoring-spoor te zetten, terwijl je het droge signaal op een ander spoor opneemt.Je gebruikt dus je computer als versterker. Heb ik een speciale DI-box nodig?
Een kwalitatieve DI-box met een goede buffer is aanbevolen om signaalverlies en brom te voorkomen.
Een actieve DI is vaak beter voor elektrische gitaren dan een passieve.
Wat is re-amping?
Re-amping in de thuisstudio is het proces waarbij je een droog opgenomen DI-signaal door een echte gitaarversterker stuurt om het geluid achteraf vorm te geven. Je stuurt het signaal uit je interface terug de kamer in, door je versterker, en neemt dat opnieuw op.
Praktische tips voor de perfecte splitsing
Er zijn een paar valkuilen waar je in kunt trappen. Ten eerste: kabels. Gebruik goede, afgeschermde instrumentkabels.
Vooral de kabel van je gitaar naar de DI-box is gevoelig voor ruis. Houd deze kort.
Als je een lange afstand moet overbruggen naar je versterker of interface, gebruik dan de XLR-uitgang van de DI-box (die is gebalanceerd) voor de lange route. Een andere tip: Let op je niveaus. Een gitaarsignaal is zwak.
Een DI-box versterkt dit lichtjes. Als je in je audio-interface de gain te hoog zet, krijg je vervorming (clipping). Zet de gain laag, speel hard, en kijk naar de meters. Groen is goed, rood is clippen.
Liever iets te laag opnemen dan te hard. Als je kiest voor softwarematige routing (via je interface), check dan de latency.
Sommige computers zijn traag. Als je een gitaarversterker-plugin gebruikt en je hoort een vertraging (een echo'tje), zul je de buffer-size van je audio-interface moeten verlagen (naar 64 of 128 samples).
Dat belast je computer meer, maar het is nodig om lekker te kunnen spelen. Tot slot: experimenteer met de 'Ground Lift' schakelaar op je DI-box. Als je een brom hoort (aardlus), zet deze dan om. Dit verbreekt de aardverbinding en lost 9 van de 10 keer het bromprobleem op.
Conclusie: De investering waard
Je gitaarsignaal opsplitsen klinkt technisch, maar het is in de praktijk heel eenvoudig. Een basismodel actieve DI-box kost je minder dan een nieuw pedaal, maar de flexibiliteit die het je geeft, is onbetaalbaar.
Of je nu in je eentje in de studio staat of met een band op het podium, de scheiding tussen wat je opneemt en wat je hoort, is de sleutel tot een professioneel geluid. Het zorgt ervoor dat je nooit meer een geweldige solo verliest omdat de versterkerinstelling toch niet perfect was. Pak die DI-box, sluit aan en speel.